Analiza jest to metoda badawcza polegająca na podziale badanego zjawiska na elementy składowe w celu wyznaczenia związków i relacji pomiędzy tymi elementami i zjawiskiem badanym (globalnym).

Analiza ekonomiczna to metoda badawcza dotycząca zjawisk ekonomicznych, a polegająca na wyróżnieniu spośród badanych zjawisk ekonomicznych elementów i czynników kształtujących to zjawisko ekonomiczne, w celu określenia związków i relacji zachodzących pomiędzy tymi elementami (czynnikami) a zjawiskiem badanym.
Analiza ekonomiczna wyróżnia w sobie analizę techniczno-ekonmiczną i finansową.
- W ramach analizy techniczno-ekonomicznej dokonuje się badania następujących zjawisk ekonomicznych: zatrudnienia i fluktuacji (płynność) kadr, również wydajność produkcji w przeliczeniu na jednego zatrudnionego.
- Za analizę finansową należy przyjmować analizę ekonomiczną, która dotyczy zjawisk ekonomicznych wyrażonych miernikiem pieniężnym tj. analiza przychodów kosztów, wyniku finansowego, analiza wskaźnikowa rentowności. W ramach analizy finansowej stosuje się dwie podstawowe grupy źródeł danych:
1. Źródła wewnętrzne:
- dane i informacje pochodzące z ewidencji księgowej i prezentowane w postaci elementów sprawozdania finansowego, takich jak: bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych
- dane zawarte w planach, projektach
- wskaźniki, normatywy
2. Źródła zewnętrzne: informacje pochodzące z otoczenia firmy i uzyskiwane w postaci
- sprawozdań finansowych publikowanych przez kontrahentów i konkurentów spółki;
- informacje publikowane przez różne instytucje np. GUS

Rodzaje analizy finansowej. Analiza finansowa prowadzona jest w dwojaki sposób, jako:
- analiza przyczynowa
- analiza porównawcza

W analizie przyczynowej dokonuje się zestawienia i wychwycenia związków przyczynowo-skutkowych, innych relacji zachodzących pomiędzy zjawiskiem badanym, z zjawiskiem kształtującym zjawisko badane.
Stosuje się w tym zakresie następujące metody:
- kolejnych podstawień
- różnicową
- funkcyjną
- oraz inne tego typu metody
Analiza porównawcza polega na zestawieniu i porównaniu ze sobą zjawisk tożsamych i porównywalnych, przy czym porównań można dokonać w czasie i przestrzeni, czyli mówimy wówczas o dynamicznym i statystycznym ujęciu analitycznym badanych wielkości finansowych.
Za bazę porównawczą przyjmuje się w przypadku analizy dynamiki wielkości z lat (okresów) poprzedzających okres badany.
Natomiast w ujęciu statystycznym bazę porównawczą stanowią wielkość z tego samego okresu, jednakże mające inny charakter również za bazę porównawczą w statystycznej analizie mogą służyć dane pochodzące z innych podmiotów gospodarczych.
W przypadku analizy finansowej bilansu i rachunków zysku i strat często dokonuje się wstępnej analizy danych zawartych w tych dokumentach w formie analizy pionowej i poziomej bilansu i rachunku zysku i strat.

1. Kapitał własny
a) kapitał, fundusze założycielskie, zakładowe;
b) kapitał i fundusze zapasowe i rezerwowe;
c) fundusze specjalne;
d) fundusze z aktualizacji wyceny;
e) niepodzielny wynik finansowy z lat ubiegłych;
2. Zobowiązania i rezerwy
a) rezerwy na zobowiązania;
b) zobowiązania długoterminowe;
c) leasing
d) franchising
e) zobowiązanie krótkoterminowe ( kredyty obrotowe, kredyty handlowe, emisje bonów komercyjnych)


ZN
WZKW = ——–
KW

Wskaźnik ten określa skalę potencjalnych korzyści finansowych, jakie przypadają właścicielom bądź udziałowcom firmy. Dzięki temu …(?) ulokować oni w tej firmie swoje środki traktować jako kapitały własne. Im wyższa wartość wskaźnika tym większych korzyści mogą się spodziewać.
Wzrost udziałów zobowiązań w strukturze finansowej wpływa pozytywnie na wzrost rentowności kapitałów własnych tylko wówczas, kiedy ten koszt kapitałów obcych będzie odpowiednio zrekompensowany.
Opłacalność zastosowania obcych kapitałów pojawi się wówczas, kiedy wzrost kosztów wynikający ze wzrostu kapitałów obcych będzie odpowiednio zrekompensowany poprzez odpowiedni wzrost sprzedaży i/lub odpowiedni spadek pozostałych kosztów.